16 желтоқсан – Тәуелсiздiк күнi Астанада ұлана-асыр той тойлап жат­қан кезде, Жаңаөзенде қазақстандық күштiк құрылымдар бейбiт халыққа қарсы оқ атып, адамдарды қырып салды. Шағын қала үрейлi жұрттың айқай-шуынан тiтiрендi. Аңыраған ананың зарына қансыраған, сүйретiле қашқан жаралылардың құлындай шыңғырған үнi қосылды. Әр жерде құлап жатқан өлi денелер, қып-қызыл қанға бөккен көшелер...

Бұл – билiк басындағылардың қанды қылмысының қалдырған iздерi. Туған Отанымыздың бiр пұшпағы – Маңғыстау өңiрiнiң халқы қайғылы қасiреттi бастан кешiрiп жатыр. Дәл осындай сәтте сайлау өткiзу – ақылға сыймайтын қаныпе­зерлiктiң нақ өзi. Бiз сайлауды кейiнге шегерудi талап еткендердiң қатарында болдық. Адами ұсынысты билiк басындағылар қабыл көр­медi. Мұны ендi азғындық дедiк. Назарбай немересi 1905 жылғы қанды жексенбi үшiн Николай патшаға қарғыс айтып өскен кеңестiк ұрпақтың бiрi болмады. Президент саусақтарын салып тұрып ант берген Ата заң бойынша кепiл екенiн ұмытты – қан төгiске жол бердi. Қолынан келмедi, сонда да қонышынан басты.   

Жаңаөзенде төтенше жағдай жарияланды. Конституциялық кеңестен И.Рогов желкесiнен бiреу итергендей, бұл өңiрде сайлау өткiзуге болмайтынын табытқа шеге қаққандай сiңiрiп айтты. Орталық сайлау комиссиясынан Қ.Тұрғанқұлов азаматтардың Конституциялық құқығын құрдымға жiберiп, жаназасын шығарды. Сайлау туралы Қазақстан Республикасының Конституциялық заңына пысқырып та қарамады. “Азаматты сайлауға қатысуға немесе қатыспауға мәжбүрлеуге, сондай-ақ оның еркiн бiлдiрудi шектеу­ге ешкiмнiң де құқығы жоқ” де­гендi елемедi. Жаңаөзендiк сайлау­шылардың “ кез келген өзге жағ­даят­тарға қарамастан, сайлауда да­уыс беруге қатысу құқығы” болатынын ұмыта қалды. Құдды бiр бiздiң ол жақтағы бауырларымыз тегiс ақыл-есi ауысқандар, сот үкiмiмен бас бостандықтарынан    айырылғандар секiлдi. Солар ғана заң бойынша сайлауға қатыстырылмайды. Мұны бiз қорлау дедiк. Қонышынан басқандар тiптi тойталаңдады.

Бастапқыда осының бәрi Бiркi­сiнiң келiсiмiнсiз iстелген жоқ қой. Ендi сол Бiркiсi, яғни президент Н.Назарбаев Орталық сайлау комиссиясының шешiмiне вето қойды. Бұл не, ойын ба, мазақ па? Өз хал­қын ақымақ санайтындар таза, әдiл сайлау өткiзбейдi. Ең қымбаттысы – астындағы мансап-тұғырын тiстеп тұрып ант етсе де. Бiздiң серiкте­рiмiз – Б.Әбiлевтi, Г.Ерғалиеваны және басқаларын сылтау тауып сайлау додасынан шығарып тастады. Болат пен Гүлжан   Жаңаөзен жаққа екi рет барып қайтты. “Халыққа қарсы оқ атуға бұйрық берген кiм?” деген сұрақтарынан тiксiнген билiк оларды парламентке жiберуден өлердей шошынса керек. Күнi кеше табалдырығын аттаса, парламенттi шайқалтып жiберетiн­дей көрген М.Шахановқа не iстемедi? Үмiткер болып кiрген партиясын сайлаудан сырғытып тастап, жарым түнде ескi иесiне қайтартып бердi. Мұның бәрi қараулықтың қалмағанын, амалын тауып айласын асырып, бұрынғы былықтарын тағы да қайталап жатқандығын, қайталай беретiнiн көрсе­тедi. Олардың басқа амалы жоқ. Маймиған маймыл аяқ түзеуге келмейдi.

Бiз партиямыздың таза сайлау өткен жағдайда үлкен жеңiстi иелене­рiне толық сенiмдiмiз. Оған әр өңiрдегi кездесулерде көзiмiз жет­тi. Iрiп-шiрiген нұротандық билiктен қажыған халық бiрден-бiр оппозициялық партия – ЖСДП-ға үмiт артады. Бiз өз еркiмiзбен тiзiмнен шықсақ та, бiздi қолдаған қадiрлi сайлаушы қауым, сiздердiң Жалпы­ұлт­тық социал-демократиялық партияға дауыс беретiндiк­терiңiзге сенемiз. Партия съезiнде депутаттыққа үмiткерлiкке ұсынған әрiп­тестерiмiздiң бiздi дұрыс түсiнгенiн қалаймыз.

 

"Жас Алаш" газеті